Blog ‘Maasland Movie’ 2011-2012
Je mag ergens best ontevreden of kritisch over zijn, maar draag dan ook zelf bij aan een mogelijk alternatief. Vanuit deze gedachte en vanuit de gedachte dat er naar mijn mening iets op school voor verbetering vatbaar was, bedacht ik dat ik ook mijn steentje wilde bijdragen.
In de afgelopen 8 jaar heb ik, van huis uit kunstenaar, docent beeldende vorming en nu vooral actief als docent in het projectmatige competentiegerichte onderwijs Dutch Big Picture in Maasland, op deze school een fascinatie ontwikkeld voor teams en de (veranderings-)processen die daarin plaatsvinden. Vanuit deze fascinatie heb ik het filmfestival Maasland Movie bedacht. Uitgangspunten: naar aanleiding van interessante en leuke onderwijsfilms samen met collega’s reflecteren op het eigen docentschap, voor de klas en in het team. “Wat voor een docent ben jij?”
Ik had alle leerkrachten in de week voor het filmfestival al een flyer gegeven zodat ze zich konden voorbereiden op deze dag. Ook konden zij, met behulp van Youtube-links naar de trailers van de films, hun keuze maken.
Om 10 uur ’s ochtends startte de dag met mijn introductie met een uitleg over het waarom van die dag. Vervolgens konden de leerkrachten kiezen uit 2 films, gevolgd door een reflectiemoment en een lekkere lunch voor iedereen. Daarna kon weer gekozen worden uit 2 films, wederom gevolgd door een reflectiemoment en tot slot het invullen van het evaluatieformulier.
Mensen raakten inderdaad met elkaar in gesprek op zoek naar de vergelijking tussen wat er in de film gebeurde en hun eigen docentschap. Zij konden de inhoud van de films op zichzelf betrekken.
Met name de middag bleek wel zwaarder voor een aantal leerkrachten. Het was bij de film ‘Entre les murs’ (een parel voor de geoefende filmhuisbezoeker) een gegaap, gesteun en gewiebel van jewelste en menigeen bezocht het toilet en bleef opmerkelijk lang weg. Een enkeling zakte zelfs met zijn hoofd op de tafel.
Als feedback kwam dan ook naar voren dat het wel erg lang was, twee films op een dag, waarop ik antwoordde dat we dat van onze leerlingen ook iedere dag weer vragen.
Uit de evaluatieformulieren kwamen met name positieve punten naar voren waaruit bleek dat het een geslaagde studiedag was. De grootste complimenten waren eigenlijk wel: “weer eens wat anders en leuk om via dit medium naar je eigen docentschap te kijken” en “wat fijn, een studiedag op HBO niveau”.
Het filmfestival zelf was een fascinerende dag. Na afloop had ik het gevoel dat ik topsport had bedreven: ik was volkomen versleten. Je nek uitsteken ten overstaan van alle collega’s die er een extra dag voor ingeroosterd hadden in de laatste week van de vakantie, voelt niet geheel risicoloos: gemopper ligt om de hoek. Het concept ziet er simpel uit, en dat is het ook, maar het vergt toch een flinke organisatie. Je kunt het feit dat je collega’s er een dag extra voor moeten komen een stevige tegenwind noemen. Per slot van rekening heeft iedereen het al erg druk met de voorbereidingen voor het nieuwe schooljaar. Maar er werd erg positief en sportief op gereageerd.
Voor mij persoonlijk was deze middag erg leerzaam en ik neem alle verbeterpunten mee in een mogelijk vervolg; een documentairefestival. Met wellicht voor de excellente docenten fragmenten uit TED-talks.
Meer weten over het filmfestival, welke films er gedraaid zijn en bijbehorend documentatiemateriaal vind je op mijn website Mind@scapes.
En voor onderwijspioniers (en anderen) die dit ook willen doen in hun school: het is zeker de moeite waard.
